یه آزنده ...!!!

من

حمید — 2011-10-07T13:20:15+01:00

نمی خواهد ببیند ، همه رنگ ها برایش یکیست ، قربانی تنها راه نجاتش است و من بی هیچ آب خوردنی سرم را در اختیارش می گذارم ؛ باشد که عاشق شود ...

به ... باشه عزیز !

حمید — 2011-09-15T08:00:13+01:00

خیلی حرف هاست که در گلویم می مونه ... اخ هم نمیشود .. آنقدر باید بمانند و هزم شه ... گفتنش هیچ سودی به حالم نمی کنه ... اگر دردمو بیشتر نکنه که هیچ ، کمتر هم نمی کنه ... وای به حال و احوال من ... خیلی سخته دوست داشتن های پنهایی که باید از خیلی چیزها بگذری و هیچ چیزی به خاطر تو نگذره ... هیییی روزگار که فقط باید با غمت زندگی کنیم ... نمیشه دیگه ... حتی عزیز ترین کست تو درک نمی کنه و یه قدم برای تو برداشتن براش سخته ... میدونم و صبر میکنم و قربانی می شم که این غمو فراموش کنم ... سرانجامم رو میدونم و به خدا ثابت مبکنم که خیلی بی رحمه ، خیلی !!! :"-(

کجایی ، فقط همین را بگو ... همین !

حمید — 2011-09-09T02:21:29+01:00

کجایی در این جهان بی مرز ، کجایی تا یک شانه داشته باشم ، تا از این بی کسی غربت رها یابم ، کجایی تا از تنها دوستم برایت بگویم ... کجایی در کنارت بنشینم و سرم را بر شانه ات تکیه دهم تا از بهترین دوستم برایت بگویم ...

فراموش کردند از مهربانی

چه افتاد یاران نامهربان را

از آن نام تو بر زبان می راندم

که میسوخت نام تو کلام و زبان را

آرتیمانی

بی خیال مثل همیشه ....

حمید — 2011-08-31T04:11:49+01:00

دستانم تمام زورش را زد اما غریبانه تر از گذشته به نوشتن ادامه میدهد از دنیایی که آدما برای خودشان ساخته اند ؛ از دردی کهنه می نویسم که همه را آزار می دهد ، می خواهم برای یکبار و همیشه بمیرم تا از این عذاب دوری دستانش رهایی یابی ... با ترس دستانم را می گیرد و می بوسد ... نمی خواهم ، آری من *** شده ام و هیچ کس نیست کمکم کند .... حتی خدا ... از همه دلگیرم .... همه :"<

بوی پا

حمید — 2011-08-25T02:02:33+01:00

دهانم بومیدهد ، آدمها دلتنگ نیستند ... همه شان می روند مثل محسن ، دیگر هم برنمیگردند و همه ی حرفهایم می شوندخاطره .. اسمی نمی ماند و فقط دهانم بو میدهد.... شبها میترسم و کسی باور نمی کند، ناشکری می کنم کسی دیگر حوصله ی من راندارد و من باز دهانم بو می دهد... دیگر رد پایی چه از من واز آنها نیست ، پاها برایم قدم بر نمی دارند ،کسی با من نمی آید و دهانم بو میدهد ، خودم می خندم واقعی می خندم ، گریه میکنم نه برای تسکین برای خودم اما کسی باور نمی کند و دهانم بو میدهد ....
ازاین نوشته در عذابی .... رنجت میدهد ... به تو حق میدهم ،سایت را ببند چون نوشته ام مثل دهانم بو میدهد وکسی تحمل نمی کند ...

فراقم سخت میآید ولیکن صبر میباید
که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم
سعدی

درد

حمید — 2011-08-15T05:55:01+01:00

شدغلامی که آبجوی آرد
                                     جوی آب آمد و غلام برد
دام هربار ماهی آوردی
                                  ماهی این بار رفت و دام ببرد

کاش صیادی نبود که از صیاد ما بد گوید ، هرصیادی بدنبال صید خود است ، باز چشم طمع به صید دیگران دارد ، با تعریف و تمجید از صید او را بر حذر میدارد .... ای صیاد چموش تو را با صیاد ما چکار است ؟
سبحانالله تا یک خوشی به ما رسید ... تیرکمان ها از راه رسید ... از بخت سیه من آزنده است .... که حتی نگذارد روزگار دلی خوش برای من .... یک خوشی آید پی من ... صدها رنج و غم رسد به من ..... تا حال کسی نبودیم برای کسی .....
حال بقیه نمی خواهند کسی باشم برای کسی .... شما را چه به احوال دیگران ... هرکس سرانجام در گور خویش ... من نمی گذرم از شما که دستانم را جدا کنید از خوشی روزگار....
رحمان آزنده است و تنها ... نداشته تا به الان همدردی چنین زیبا...مردن به که دستانش جدا شود از زیبا .....

آرزو

حمید — 2011-08-11T02:10:42+01:00

تومی آیی ... در آغوشم
تا گیسوانت را در ابرها نوازش دهم
   در آغوشم از دل گرفته ات بگویی
آرام بگریی ,
   من عاشقانه پیشانیت را ببوسم
اشکانت را باتبرک ابا عبدا... پاک کنم

با تبرکت اشکانت
                                            به کربلایش قدم می گذارم

                                                                      پنجشنبه، 20 مرداد 1390

پیامبر

حمید — 2011-08-10T03:09:43+01:00

او مرد؛ به ناگهان مرد ، بدون بوسه گرفتن از معشوقش .... کبلایی بود و دلتنگ ... بی هیچ همسفری ،

در راه مانده بود ... هیچ کاروانی برای یه کبلایی خسته جا نداشت ... تنها شادیش ، شادی دیگران بود ....

در این روزگار کسی برای کبلایی نبود .... او مرد؛ در تاریکی مرد و فقط یک آزنده دلش برای او تنگ

می شود ... او از ناامیدی دیگران به او مرد ... شاید اگر کسی فقط یک بار به او امید میرساند ... دستانش

را بدون دلسوزی به او می سپرد ،او زنده می ماند ...

حال پیامبری آمد مسیح وار .... دنیا را شکافت و اورا زنده کرد به او نور را رسانید ؛ حال کبلایی بود و

او ... کبلایی این بار تازه شروع کرد با امیدی تازه ، سرشار از نور ولی کبلایی با این همه درخشش تازه

بی پروا نیست او پایه های درونش را از پیامبر ساخت ... تا اگر رسالت پیامبر بر او ابدی نباشد ... پیامبر

تا ابد کنار او باشد ... کبلایی تا ابد پیش او می ماند و ایمانش را به پروردگار نشان خواهد داد ... او آمده

مبارزه است ...با کمک پروردگار و پیامبرش ...

ای‌ که‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌ .....

حمید — 2011-07-04T03:15:11+01:00

ای‌ که‌ می‌پرسی‌ نشان‌ عشق‌ چیست‌ عشق‌ چیزی‌ جز ظهور مهر نیست‌ عشق یعنی مهر

بی‌چون و چرا عشق یعنی کوشش بی‌ادعا عشق یعنی عاشق بی‌زحمتی عشق یعنی بوسه

بی‌شهوتی عشق یعنی دشت گل کاری شده در کویری چشمه‌ای جاری شده یک شقایق در میان

دشت خار باور امکان با یک گل بهار عشق یعنی ترش را شیرین کنی عشق یعنی نیش را

نوشین کنی عشق یعنی این که انگوری کنی عشق یعنی این که زنبوری کنی عشق یعنی

مهربانی در عمل خلق کیفیت به کندوی عسل عشق یعنی گل به جای خار باش پل به جای این

همه دیوار باش عشق یعنی یک نگاه آشنا دیدن افتادگان زیر پا عشق یعنی تنگ بی ماهی شده

عشق یعنی ، ماهی راهی شده عشق یعنی مرغ‌های خوش نفس بردن آنها به بیرون از قفس

عشق یعنی جنگل دور از تبر دوری سرسبزی از خوف و خطر عشق یعنی از بدی ها اجتناب

بردن پروانه از لای کتاب در میان این همه غوغا و شر عشق یعنی کاهش رنج بشر ای توانا ،

ناتوان عشق باش پهلوانا ، پهلوان عشق باش عشق یعنی تشنه‌ای خود نیز اگر واگذاری آب را

بر تشنه تر عشق یعنی ساقی کوثر شدن بی پر و بی پیکر و بی سر شدن نیمه شب سرمست

از جام سروش در به در انبان خرما روی دوش عشق یعنی مشکلی آسان کنی دردی از

درمانده‌ای درمان کنی عشق یعنی خویشتن را نان کنی مهربانی را چنین ارزان کنی عشق یعنی

نان ده و از دین مپرس در مقام بخشش از آیین مپرس هرکسی او را خدایش جان دهد آدمی

باید که او را نان دهد عشق یعنی عارف بی خرقه ای عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای عشق

یعنی آنچنان در نیستی تا که معشوقت نداند کیستی عشق یعنی جسم روحانی شده قلب

خورشیدی نورانی شده عشق یعنی ذهن زیباآفرین آسمانی کردن روی زمین هر که با عشق

آشنا شد مست شد وارد یک راه بی بن بست شد هرکجا عشق آید و ساکن شود هرچه ناممکن

بود ممکن شود درجهان هر کارخوب و ماندنی است رد پای عشق در او دیدنی است سالک

آری عشق رمزی در دل است شرح و وصف عشق کاری مشکل است عشق یعنی شور هستی

در کلام عشق یعنی شعر، مستی.......

منبع : وبلاگ آثار مرحوم مجتبی کاشانی http://mkashani.blogfa.com/)

در شكر نمودن از معشوق

حمید — 2011-07-03T11:35:23+01:00

در هر چیزی ترا جمالی دگرست

در هر ورق حسن تو حالی دگرست

هرناقص را ازتو کمالی دگرست

هر عاشق را ز تو وصالی دگرست

عطار

هر شب

حمید — 2011-03-05T13:57:30+01:00

در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

گشتیم سراپای جهان با دل تنگ

شد دست ز کار و رفت پا از رفتار

این بس که به سر زدم و آن بس که به سنگ

رودکی

قیصر امین‌پور

حمید — 2011-02-24T07:31:06+01:00

گفتی : غزل بگو ! چه بگویم ؟ مجال کو ؟
شیرین من ، برای غزل شور و حال کو ؟

پر می زند دلم به هوای غزل ، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست ، بال کو ؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
...چشم و دلی برای تماشا و فال کو ؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدن
آن برگهای سبز ِ سرآغاز سال کو ؟

رفتیم و پرسش دل ما بی‌جواب ماند
حال سوال و حوصله ی قیل و قال کو ؟

مراقب قلب ها باشیم

حمید — 2011-02-21T16:05:14+01:00

مراقب قلب ها باشیم

وقتی تنهاییم، دنبال دوست می گردیم

پیدایش که کردیم، دنبال عیب هایش می گردیم

وقتی که از دست دادیمش، دنبال خاطراتش می گردیم

و همچنان تنها می مانیم

هیچ چیز آسان تر از قلب نمی شکند

ژان پل سارتر

ای خدا

حمید — 2011-02-18T16:42:50+01:00

امشب فهمیدم بدترین چیزی که ممکنه منو خورد کنه ... از دوطرف زمین بخورم ... به قوله معروف هم از در ... هم از دیوار... ای خداااا ...... مصبت شکر.....

خدایا ! مواظبم باش که در و دیوار زن نشم .

من،خودم ، حمید و رضا 2

حمید — 2011-02-17T07:10:30+01:00

آتشین لاله ی دل صد ورق است

هر ورق مایده ی صد طبق است

عشق می خوانم و می گریم زار

طفل نادانم و اول سبق است

حرف مقصود نمی ریزد زود

خانه ی طالع من تنگ شق است

گل غم زآتش من می جوشد

شیشه ی دل ز غمش پر عرق است

از کتابی که منش در خواندم

لوح محفوظ نخستین ورق است

عرفی از عیب تو گفتیم مرنج

هر چه در حق تو گویند حق است